Konstantiniyye Oteli – Zülfü Livaneli

Konstantiniyye Oteli: bir İstanbul portresi! Bir otel açılışında toplanan İstanbul'un önde gelen simalarının masalarında dolaşarak başlıyor roman. Oradan garsonların, güvenlikçilerin, kat görevlilerinin hayatlarına dokunuyor. Onlardan yola çıkarak...

Fatih-Harbiye – Peyami Safa

Kitabın başkarakteri olan Neriman, oturduğu semti sevmemektedir, yani Fatih’i, çünkü o dönemin İstanbul’un da Fatih doğuyu ve eskiyi temsil ediyordu. Yaşı ilerledikçe çocukluktan beri...

Büyücü – John Fowles

"Nefret ettiğim şeyden kurtulmuş, ama sevdiğim yeri bulamamıştım ve böylece sevilecek hiçbir yer olmadığına inandırmıştım kendimi." Bu replik John Fowles'in muhteşem romanı Büyücü'nün baş karakteri...

Can – Andrey Platonov

Stalin rejimi tarafından yasaklanan, değeri bilinmeyen ve sakıncalı olarak görünen Rus yazar Andrey Platonov'un gerçekçiliği ile yüzünüze tokat gibi çarpan romanı. Can, başından sonuna...

Eve Dönüş – Ray Bradbury

Ray Bradbury'nin yirmili yaşlarında yazdığı bir hortlak hikâyesi Eve Dönüş. Fakat daha o yaşlarda alışılmışın ne kadar dışında bir tarzının olduğunu ortaya koymuş Ray...

Hayvan Çiftliği – George Orwell

Hayvan Çiftliği hakkında belki binlerce cümle dökülebilir ortaya. Kahramanların gerçek dünyada temsil ettikleri, eleştirdiği izm'ler, simgeler ve daha bir çok şey hakkında, sayfalarca yazı...

Kum Şehri – Anna Carey

Eve üçlemesinin ilk kitabı Yeni Dünya'dan burada söz etmiştim. İlk kitapta, Eve'nin okuldan ve kralın askerlerinden kaçışını; isyancılarla tanışmasını ve sığınma kamplarında geçirdiği sıkıntılı...

Görünmez Adam – H. G. Wells

Geçmişte edebiyat gazeteleri, H.G. Wells'i "İngilizlerin Jules Verne'i" olarak adlandırıyormuş. Wells, Görünmez Adam'ın önsözünde, bu kanıyı bir nevi çürütmeye çalışıyor. Jules Verne'in o an...

Son Ada – Zülfü Livaneli

Küçücük bir kitaba, bütün bir milletin tarihini sığdırabilen Zülfü Livaneli bu kitabında, küçük ve sevimli bir adaya, bütün bir yaşamı sığdırıyor lafı hiç dolandırmadan...

Yıldız Tozu – Neil Gaiman

Yıldız Tozu'nun, üslup ve konu olarak, Gaiman'ın en farklı kitabı olduğunu söyleyebilirim. Daha önceki kitaplarındaki, "bestseller" kitaplarda görmeye alışkın olduğumuz anlatım tarzını bu kitapta...