Bir tür iç yolculuk. Evet tam tanımı bu. Kitabın başından itibaren boğucu ilerleyen sayfalar, her geçen sayfada biraz daha ağırlaşıyor. Başlarken düşündüğünüz şeyler, örneğin; kısacık kitap ne kadar...
Anlatmaya gerek yok bazen. Hele bu bazenin içinde Orhan Veli varsa. Zaten söz düşmez bizlere anlatmak için. Ne büyük üstadlar ne büyük sözler dizmişler ardı ardına. Bize sadece...
Normalde bir şiir kitabından çok değil az etkilenirim. Daha doğrusu yazarına göre çok çok az etkilendiğimde olur. Bilirsiniz şiir kitabı okunmaz bizde, şiir okunmaz, yazılır. Ne kadar marjinal...
Yine güzel bir Neil Gaiman kitabı diyerek başladım Yıldız Tozu'nu okumaya. Fakat aradan geçen bir kaç on sayfadan sonra bir şeylerin fazlasıyla uzadığını hissetmeye başladım. Evet kötü gitmiyordu...
Karşınızda yine yeni bir Stefan Zweig harikası var. Mürebbiye. Bir kitaba acabasız başlayabiliyor olmamızın sanırım en büyük nedeni yazarları ve çevirmenleri. Kitabın dokusunu bütünüyle koruyup, yazardan bize kadar...
Ne denebilir ki? Bence diye başlayıp, mükemmelle devam edilmeli evet biliyorum. Ama haddime değil...
Kediler ile ilgili ne çok kitap yazılmış değil mi? Evet hemde çok fazla. Fakat bunlardan biri var ki o bizi en derinden anlatımı ile derinden etkileyen Bukowski abimiz....
Puşkin’in Erzurum Yolculuğu'nu okuduktan sonra aklımda kalan ve okumasaydım olmazdı dediğim eser ile başbaşayız. Akıldan Bela. Aleksandr Sergeyeviç Griboyedov'un kaleme aldığı bu güzel tiyatro oyunu, klasiklerin arasında yer...
Çok fazla güzel şeyler duyduğunuz kitaplara ön yargı ile yakşamayın derdim eskiden. Mutlaka bir güzelliği vardır ki bu kadar olumlu not alıyor. Evet Vathek için de ben çok...
Nedendir bilinmez ama sanırım ilk kez bir Anthony Burgess kitabında aradığım tadı bulamadım. Ya da şöyle diyelim; beni yakalamadı. Evet bu çok daha popüler bir tanımalama oldu değil...
Puşkin'in 1829 yılında Osmanlı-Rus Savaşı zamanında Erzurum'a yaptığı yolculuğu ve orada yaşadıklarını anlattığı seyahatname tadında kitabı Erzurum Yolculuğu. Kitaba başladığınız andan itibaren sizi o zamanlara götüren eşsiz bir...
İşte gerçek bir ufuk açıcı. Evet tam tanımı uzun bir süre düşündükten sonra bulabildim. Gerçek tanımı bu olmalı bu kitabın. Ufuk Açıcı. Hani bazı kitaplar vardır okudukça bazı...
Yazarın okuduğum ilk kitabı. Kapağına bakarak hareket etmemeliyim dediğim, sıfır önyargı ile başladığım ilk kitabı. İyi ki de böyle başlamışım dediğim bir kitap. Hem beğendim hem de okudukça...
Orwell'in en çok adı geçen romanlarından birini okumanın, haklı gururunu yaşıyorum! Hemde tam olması gerektiği gibi akıcı bir anlatıma sahip çeviri ile. Kitabı beğenmemek elde değil. Anlatmak ise...
Maksim Gorki'den güzel mi güzel bir oyun. Ayaktakımı Arasında. Her ne kadar romanları kadar içine girip kafamda yaşayamasamda oyun güzeldi ve iyi ki okumuşum dedirtti. Daha öncesinde tarzını...
Uzun bir zaman önce okumayı düşünüp unuttuğum bir kitaptı Küba Ritmi. İşin doğrusu biraz önyargı biraz öncelikler derken oldukça ertelenen bir okuma oldu. Tabi birde dış görünüşe göre...
Son zamanlarda okuduğun en iyi çizgi roman uyarlaması hangisi diye soran olursa cevabım şüphesiz Don Kişot olacaktır. Flix tarafından hazırlanmış çalışma hakikaten övgüyü hak ediyor. O kadar güzel...
Keşanlı Ali Destanı'ndan sonra okuduğum ikinci Haldun Taner eseri Yalıda Sabah oldu. Bizden, hem de çok bizden, samimi ve içten mi içten hikayeler var Yalıda Sabah'da. Sadece beğenmek...
Nors mitolojisi, İskandinav mitolojisi, Viking tanrıları gibi konulara değinen, güzel, sade bir çocuk kitabı benzeri fantastik bir eser Uyuyan Ordu. Thor'un kardeşi Loki ve onun hınzırlıkları daha doğrusu...
Bağdat'ın Aslanları ve Saga serisinden sonra Brian K. Vaughan tarafından yapılmış her işi takip etmeye karar verdim. Sağolsun kendisi oldukça çalışkan ve üretken bir kimse. Oldukça iyi işler...
Her Stefan Zweig kitabında olduğu gibi, Olağanüstü Bir Gece'de de yoğun bir psikolojik durum analizi aldım bünyeme. Bu kez biraz daha farklı bir durum vardı. Yer yer kandimden...
Yine görme ile alakalı bir kitap mı? Hayır bu kez değil. Aslında biraz öyle ama bu kez gören organ göz değil. Peki hüzünlü mü? Hem de fazlasıyla! Dinlediğiniz...
Sürekli olarak karşıma çıkan ve kendisini asla unutturmayan Ölümsüz Aile, yazarın okuduğum ilk kitabı oldu. Uzun zamandır okumak istediğim, çok merak ettiğim bir kitaptı Ölümsüz Aile. Hal böyle...
Irkçılık, kıskançlık, namus, soyluluk, ihanet, hainlik ve bunların arasında yok olan masum hayatlar. Biri bana Othello'yu özetle dese sanırım böyle özetlerim. Tabi bir kaç ekleme daha yaparım. Örneğin,...
Klasik Charles Bukowski kitaplarını bilenler bilir. Anlatımı dolambaçsızdır. Ne diyorsa net bir şekilde der Bukowski. Fazla uzatmaz lafı. Ağzı bozuktur biraz, tersi pistir. Mükemmel olduğunu söylemez bizlere ne...
Yazılması ve yorumlanması bana göre zor olan kitaplardan biri Katedral. Neden derseniz kitap ne çok güzel bir kitap, ne çok kötü bir kitap arada bir yerlerde kalmış okunsada...
Jose Mauro de Vasconcelos en yazarlarımdan en eni olan bir yazar. Daha net olmak gerekirse en sevdiğim kitapları yazan, okurken beni bir yerlere götürüp orada beni kendi düşüncelerimle...
Beklediğimden çok farklıydı Macbeth'de herşey. Ben sanmıştım ki bir aşk klasiği okuyacağım. Macbeth kadersiz bir kadın olacak, aşkını bulamayacak. Nedense Macbeth denince aklıma hep aynı şey gelir benim....
Yazarın okuduğum ilk kitabı Seyrek Yağmur. İlk ve son değil elbette sonrası gelecek. Fakat "ilk okumam gereken kitabı, Seyrek Yağmur değilmiş" dedirten kitabı. İyi kitap kötü kitap diye...
Çok yazmak istemediğim bir çizgi roman. Evet ne yazık ki böyle. Mike Mignola'nın tarzını anlıyorum ve saygı duyuyorum elbette fakat bu çizgi romanın yaş skalası olduğunu düşünüyorum. Örneğin...
Bir kadının hayatından kötü bir kesit diyebilirim. Evet belki kötü zamanlar ama kesin olarak en iyi öğretinin alındığı zamanlar. İçinde sürekli planlar yapılan ve bu planların tutmaması durumunda...
Lejyon Fabien Nury'nin çok farklı bir konuya sahip olabileceğini umduğum çizgi romanı. Fakat umutlarım yine suya düştü. Gerçi hemen bu kadar sert bir girişle moral bozmak istemiyorum. Kötü...
Yıllardır merak ettiğim, okumayı çok istediğim büyük ustayı en sonunda okuma şansını yakaladım. Hemen sonrasında ise kendime çok kızdım. Böylesi bir eserden, böylesi bir ustadan bu kadar yıl...
Herşeyin bittiği daha doğrusu VI. Henry için herşeyin bittiği son kitapta, ihanet ve ölüm yine bizlerle. Bu kez yapılan iyiliklerin sonunda görülen kötülükler, sığınmanın sonunda görünen üvey evlat...
Çok pis insanlar bunlar! Yok yok bildiğiniz gibi değil hakikaten kötüler yahu! Böyle insan mı olur? Bence olmaz demeyin olur olur. Böyleleri de vardır eminim ben. Ama bu...